คิดถึงบริเวณที่มีน้ำครำ หรือสมัยก่อนเขาเรียกกันว่า "ขี้ซำ" แม้ด้านหนึ่งอาจมองเหมือนเป็นน้ำเสียที่แสนจะไร้ค่า แต่ก็มีต้นไม้บางชนิดที่เติบโตได้ดีและชอบสภาพดินชื้นแบบนี้ ไม่นับรวมพืชชนิดเล็ก ๆ อย่างตะใคร่น้ำ เป็นต้น แล้วก็เลยย้อนคิดไปอีกว่า เคยเห็นหนอนเกิดขึ้นมากมายในน้ำที่ไหลมาจากรถขนขยะ ซึ่งถ้าเป็นน้ำดี หนอนก็ไม่มีทางเกิดได้เหมือนกัน เลยพอสรุปได้ว่า "ในเสียมีดี ในดีมีเสีย"

         เมื่อกลับมาดูร่องน้ำที่ได้ขุดให้ยาวขึ้น เพื่อที่จะให้มีพื้นที่รับน้ำที่มีธาตุอาหาร สำหรับดินจากการล้างโรงและเครื่องบดย่อยขยะอินทรีย์แล้ว นอกจากต้นพุทธรักษาที่ช่วยประหยัดเงินซื้อดอกไม้มาตลอดแล้วนั้น จากนี้ไปก็จะได้ลองโรยเมล็ดผักบุ้งให้ไปเติบโตริมร่องน้ำที่มีความชื้น มีธาุตุอาหารในดินอันอุดม และมีไส้เดือนคอยพรวนดิน เพื่อให้ผักบุ้งได้กลายมาเป็นอาหาร สำหรับเราต่อไป....
จะคิดอะไรให้ยากไป...ทำไมมี

เมืองไทย...ใหญ่อุดม ดินดีสมเป็นนาสวน....

เพื่อนรักเราชักชวน ร่วมช่วยกัน มุ่งหมั่นทำ....