สองสัปดาห์มานี่ มีเรื่องที่ต้องปรับเปลี่ยนและพัฒนาอยู่หลายเรื่องอย่างว้าวุ่นชุลมุน ชุลเก แต่เป็นการจับมือ
พร้อมใจกัน ดูไบ..เอ๊ย ดูดำดูดีกัน ไม่สร้างเงื่อนไข ไม่เปิดให้ฟรีโหวต เพราะรู้ว่า...แก้แล้ว...
ประชาชนได้อะไร..
หนึ่งคือ เรื่องแก๊สที่โรงฆ่าหมู หลังจากคณะได้ไปพบอาจารย์บุญมา ป้านประดิษฐ์ที่กำแพงแสน นครปฐมมาแล้ว ได้กลับมาถอดสลักเหล็กกากบาทที่คาดไว้ไม่ให้ถังที่แก๊สมีเทนเข้าไปอยู่ได้ลอยขึ้น น้ำจึงล้นถังออกมาแทน และต้องเติมน้ำกันทุกเช้า เมื่อแก้ตรงนี้แล้วรู้สึกมีแก๊สจุอยู่ข้างในถังได้มากขึ้น และได้สูตรคำนวณเศษอาหารมาว่า หนึ่งกิโลกรัมที่เราใส่เข้าไปในถังหมัก จะได้แก๊สมีเทนหกสิบลิตรต่อวัน ของเดิมที่มีอยู่จุได้แค่ ๑๔๔๐ ลิตร แก๊สที่ได้จากการหมักต้องสูญเสียไปถึงอีก ๑๐๐๐ ลิตรต่อวัน จึงต้องทำเพิ่มอีกห้าชุด ๆ ละ ๒๐๐ ลิตร
หวังว่าแก๊สมีเทนที่อัดผ่านปั๊มลมจะสามารถ...สูบไฟให้แรง เพื่อให้แดงคุโชน...เรายกมันขึ้นต้ม...ถึงขื่่นขม...ก็ต้องยอม...และใช้ต้มน้ำร้อนในกะทะไว้ลวกขนหมูได้รอบละกว่าสามตัว |
