เราทราบกันโดยทั่วไปว่า บรรจุภัณฑ์อย่างกล่องนมและถุงนมนั้นมีต้นทุนการผลิต และการขนส่งที่ต้องพึ่งพาการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ และแหล่งพลังงานของโลก นอกจากนี้เมื่อได้ถูกนำไปใช้แล้ว หากนำไปฝังกลบก็จะมีอายุการย่อยสลายนับร้อย ๆ ปี ซึ่งจะส่งผลเสียด้านการใช้อย่างไม่คุ้มค่า และเกิดความสิ้นเปลืองหากไม่นำกลับไปใช้ใหม่

แต่ด้วยลักษณะของกล่องนม กล่องน้ำผลไม้ที่มีการผลิตโดยใช้วัสดุหลายชนิดประกอบกันเป็นหลาย ๆ ชั้น จึงมีความแข็ง ความด้าน และความหนา สามารถกันน้ำกันซึมได้ และถุงนมที่มีความเหนียวและทำจากวัสดุพลาสติค ปัจจุบันจึงมีการนำไปแปรรูปเพื่อนำกลับไปใช้ใหม่คือ ทำเป็นหลังคา เป็นเฟอร์นิเจอร์ เป็นแผ่นปาร์ติเกิ้ลบอร์ด และนำพลาสติคไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ชนิดต่าง ๆ