| |
โดยประวัติ พิธีจัด งานพุทโธ |
|
คือการตัก บาตรเทโว โรหนะ |
| ทั้งสามโลก เปิดให้ ได้พบปะ |
|
ชั้นเทวะ ชั้นมนุษย์ ชั้นโลกันต์ |
| |
องค์สัมมา สัมพุทธ วิมุตตา |
|
เสด็จโปรด พระมารดา สรวงสวรรค์ |
| ครบไตรมาส ออกพรรษา เมื่อครานั้น |
|
เสด็จจาก สวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ |
| |
บันไดแก้ว แวววับ รับเสด็จ |
|
เป็นขอบเขต เสด็จลง ตรงใกล้ถึง |
| หลังจากโปรด พระมารดา ได้พาพึ่ง |
|
มาสู่ซึ่ง ณ เขตคู ประตูเมือง |
| |
ชื่อนคร สังกัสสะ พระเสด็จ |
|
ท้าวสักกะ เทเวศน์ ผู้ปราดเปรื่อง |
| ได้อุ้มบาตา เสละมัย ฉายรองเรือง |
|
ไปทั่วเมือง สีทอง ผ่องอำไพ |
| |
ท้าวมหา ปชาบดี พรหมเทพ |
|
ใช้พระหัตถ์ ยกฉัตรเขต กั้นถวาย |
| บังแสงสูรย์ ที่แผดจ้า มาระคาย |
|
ลงบันได เงินเบื้องซ้าย ดังใจปอง |
| |
นางสุริย วัจฉสา มารำร่าย |
|
มาตุลี โปรยดอกไม้ ได้สนอง |
| ปัญจะสิ ขรเทพ ดีดพิณทอง |
|
ทั้งเนืองนอง เทพบุตร เทพธิดา |
| |
ชาวสวรรค์ ชั้นฟ้า มาชมชื่น |
|
เป็นแสนหมื่น รื่นรมย์ สมพรรษา |
| พุทธเจ้า ทรงเปิดโลก โปรดมารดา |
|
เพื่อมนุษย์ และเปรตา สาธุการ |
| |
ประชาชี ที่เฝ้ารอ รับเสด็จ |
|
ทั้งนคเรศ ต่างแซ่ซ้อง ก้องสนาน |
| โมทนา พาจิตใจ ให้ชื่นบาน |
|
คือตำนาน การตัก บาตรเทโว |
| |
พุทธเจ้า เดินนำหน้า ภิกษุสงฆ์ |
|
เดินเรียงตรง บิณฑบาต ราษฏร์สุโข |
| กำหนดจิต ลิขิตพา ว่านะโม |
|
ท่องพุทโธ สืบเรื่อง ต่อเนื่องมา |
| |
การตักบาตร เทโวเฟื่อง ชาวเมืองสร้าง |
|
มีผู้วาง โครงร่าง นานหนักหนา |
| คือท่านพระ มาลัย ได้เริ่มมา |
|
ตั้งแต่เป็น ใบฎีกา ชั้นพระครู |
| |
รวมพลัง ทั้งชาวบ้าน ทั่วย่านพลง |
|
หนองกระโดง ควายเขาหัก ปักใจอยู่ |
| ทั้งสามย่าน ทะเลน้อย มาพันตู |
|
รวมเป็นหมู่ เพื่อวัดพลง ดำรงไว้ |
| |
ตั้งวิมาน ชั้นฟ้า ที่หน้าโบสถ์ |
|
พระพุทธรูป ลงมาโปรด สดไสว |
| อีกพระสงฆ์ หลายองค์ ตามทรงชัย |
|
รับข้าวสุก ลูกถวาย หมายแบ่งปัน |
| |
จากลานวัด ผ่าน ๆ ไป จนเต็มวัด |
|
ต้องมาจัด รูปใหม่ ให้สร้างสรรค์ |
| พิธีกรรม แลจะด้อย ประสบการณ์ |
|
จึงให้มี กรรมการวัด จัดกับครู |
| |
กรรมการวัด นัดกับครู วัดพลงนี้ |
|
ปรึกษาดี ตั้งแต่ปี ที่จัดอยู่ |
| ศักราช ปีศูนย์แปด ร่วมกันดู |
|
เริ่มเปลี่ยนแปลง นำโต๊ะหมู่ อยู่ในลาน |
| |
เมื่อก่อนนี้ ที่ตักบาตร ใช้ข้าวสุก |
|
ได้เปลี่ยนยุค จากข้าวสุก เป็นข้าวสาร |
| อาหารแห้ง ใส่บาตรไว้ เก็บได้นาน |
|
ทั้งปัจจัย ไทยทาน ได้เพิ่มพูน |
| |
เพิ่มขบวน นางฟ้าหลาก จากสวรรค์ |
|
ลงวิมาน มารำร่าย ให้เกื้อหนุน |
| เพิ่มศักดา บารมี ในงานบุญ |
|
ได้เกื้อกูล ตามเหตุ สังเกตการณ์ |
| |
มีพระอินทร์ อีกพระพรหม ยมทูต |
|
เทพบุตร ทั่วหล้า ในแสงสูรย์ |
| อีกฝูงเปรต มาด้วย ช่วยเจือจุน |
|
เป็นงานบุญ ร่วมด้วย ต่างช่วยกัน |
| |
แต่ครั้นพอ ปีพ.ศ. ที่สิบเอ็ด |
|
จึงพร้อมใจ ย้ายเขต หาที่มั่น |
| มะขามคู่ สุขุมวิท อยู่ติดนาน |
|
จนพ.ศ. หนึ่งเก้านั้น ต้องผันไป |
| |
กรรมการวัด ปรึกษา ว่าเดินบาตร |
|
สมควรจัด สถานที่ ให้กว้างใหญ่ |
| เปลี่ยนจากเก่า ย้ายไป ป้ายทันใจ |
|
จนใคร ๆ ต่างก็ชม เหมาะสมดี |
| |
นิมนต์พระ มาไม่น้อย สามร้อยรูป |
|
เข้าขบวน เพื่อฝังปลูก ความสุขขี |
| ให้งานใหญ่ หมายรักษา ประเพณี |
|
เป็นครั้งที่ สี่สิบสอง พี่น้องแกลง |
| |
ควรอนุรักษ์ งานนี้ไว้ ให้ตลอด |
|
เพื่อถ่ายทอด ความร่วมใจ ให้มีแสง |
| เป็นศูนย์รวม ดวงใจ ให้เมืองแกลง |
|
ได้เป็นแหล่ง ฟูเฟื่อง เรื่องเทโว |
| |
ต่างปลื้มใจ ในงานนี้ มีถ้วนหน้า |
|
ทั้งพ่อค้า ข้าราชการ ดูอ่าโอ่ |
| ร่วมชูเชิด จนเกิดงาน อันใหญ่โต |
|
เปรียบดั่งโซ่ สายทอง คล้องดวงมานย์ |
| |
ทั้งห้างร้าน สมาคม สโมสร |
|
เป็นกลุ่มก้อน ร่วมบุญ ที่หมุนผ่าน |
| รวมพลัง จนแล้วเสร็จ สำเร็จงาน |
|
ต่างเจือจาน จนงานงาม ตามประสงค์ |
| |
ครั้นพอได้ เวลาตรง มงคงฤกษ์ |
|
จึงใคร่เบิก แขกรับเชิญ ก่อนเดินสงฆ์ |
| คุณสำเนา ภิบาลญาติ ผู้อาจอง |
|
เป็นร่างทรง ท้าวสักกะ ณ บันไดทอง |
| |
แล้วเรียนเชิญท่านผู้ว่า พลวัต |
|
ผู้องอาจ ยุรยาตร เป็นคู่สอง |
| เป็นร่างท้าว มหาพรหม ตามครรลอง |
|
เสด็จลง ตรงช่อง บันไดเงิน |
| |
ทั้งสองท่าน นั้นเด่น เห็นลักษณะ |
|
อัญเชิญพระ พุทธเจ้า จากสวรรค์ |
| เสด็จลง จากปราสาท ทิพย์วิมาน |
|
เสียงแซ่ซ้อง สาธุการ กังวานไกล |
| |
จึงขอจบ ครบคำกลอน ลงตอนนี้ |
|
เพื่อน้องพี่ ที่ตั้งใจ ได้ผ่องใส |
| บรรยายความ ตามท้องเรื่อง จารึกไว้ |
|
ขออวยชัย ท่านทั้งหลาย สุขใจเอย |
| |
|
|
|
| |
|
มยินโธ/เรียบเรียง
๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๐ |
