คำที่เจ้าภาพในการจัดงานที่เชิญแขกเหรื่อมาร่วมใช้เป็นเนืองนิตย์ ก็คือ “ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกเรา...” หรือ “ผมถือเป็นเกียรติที่พวกเรา...” มีความหมายตามนัยว่า เจ้าภาพดูประหนึ่งที่แม้จะเหน็ดเหนื่อย จากการตระเตรียมการต้อนรับขับสู้เพียงใดก็ตาม แต่มีความภูมิใจซ่อนแฝงเกลี่ยอยู่ในภารกิจนั้นด้วย             เทศบาลตำบลเมืองแกลง ในคราวที่ได้ต้อนรับคณะผู้แทนเมืองจากจีนแดง ใต้หวัน ฟิลิปปินส์ พม่า ลาว เวียดนาม ศรีลังกา และจากเมืองในสารบบท้องถิ่นไทยด้วยกัน อย่าง ขอนแก่น ท่าข้าม สุราษฏร์ธานี หาดใหญ่ กับอีกหลายหน่วยงานส่วนกลาง ครั้งนี้ที่เฉลี่ยความเป็นเจ้าภาพมาจากสถาบันสิ่งแวดล้อมไทยและสถาบันวิจัยสังคม จุฬาฯ มา 1 วันเต็มๆ ได้ร่วมกับหมู่โรงเรียนต่างๆ ในพื้นที่ ผู้นำชุมชน องค์กร ฯลฯ ให้การดูแลผู้มาเยือนชนิดที่เราเชื่อว่า “เต็มที่แล้ว”             และเป็นโอกาสที่เทศบาลฯ ได้ร่วมกับผู้บริหารโรงเรียน บันทึกความเข้าใจในนโยบาย "ขยะรีไซเคิล 1 กิโลกรัม 1 บาท" เพื่อนักเรียนได้ช่วยเหลือโลก ช่วยเหลือโรงเรียนโดยการนำขยะรีไซเคิลจากบ้านมาจำหน่าย ทุก 1 กิโลกรัม นอกจากจะรายได้ตามราคาในท้องตลาดแล้ว เทศบาลฯ จะมอบให้โรงเรียน 1 บาท จากน้ำหนักขยะรีไซเคิล 1 กิโลกรัม เพื่อย้อนกลับไปเป็นทุนพัฒนาสิ่งแวดล้อมภายในโรงเรียน แทนที่เทศบาลฯ จะนำไปเป็นค่าใช้จ่ายในการนำขยะจากถังไปฝังกลบยังหลุม ซึ่งมีต้นทุนค่าใช้จ่ายที่กิโลกรัมละ 1 บาท             อดขอบคุณชัดๆ ไปถึงพวกเราเจ้าของบ้านทุกรายที่เอาไมตรีมามอบแก่ผู้มาเยือนไว้ ณ โอกาสนี้อีกครั้งหนึ่งไม่ได้             และขอขอบใจยอดฝีมือในภาคคนทำงานของเทศบาลที่ปะปนอยู่ภายในงานวันนั้นเอาไว้ด้วย             ครานี้ คำว่า “ผมถือเป็นเกียรติที่พวกเรา...” ดูจะกินใจพวกเรามากขึ้นและจะยังคงประกอบอาการเต็มภาคภูมิอยู่ในที่อยู่เสมออย่างมิรู้คลาย เพราะเรา "ให้ใจ" กับเมืองแกลง ฉะนี้เอง